Rupssoep

Wist je dat een rups, voordat hij een vlinder wordt, in de cocon volledig vloeibaar is?
Alle organen van de rups worden afgebroken en omgevormd tot een soort soep. Vanuit die soep wordt de vlinder weer gevormd. Het is een mooie metafoor voor de overgang van de ene fase naar een andere. En het is een beetje hoe ik me nu voel: rupssoep.

Ik vind de metafoor van de metamorfose van een rups naar een vlinder ontzéttend cliché, maar het past wel bij mijn leven op dit moment. Ik dacht dat ik het vlinderstadium allang bereikt had. Dat ik mijn studerende leven als rups had doorgebracht en dat ik voordat ik bij TTE Consultants begon al ontpopt was tot Bodemvlinder. Nu besef ik me dat het enkel vervellingen waren. Als rups heb ik de afgelopen jaren met veel passie me ingezet voor bodemkwaliteit en alles wat daarbij komt kijken.
Alleen paste de rupsvorm me na een aantal vervellingen steeds minder goed. Ik haal mijn energie vooral uit het leggen van verbinding met mensen. Maar, zoals een vlinder de ervaringen van zijn rupsvorm meeneemt, zal ik mijn kennis en liefde voor milieu altijd bij me dragen.

Afgelopen twee jaar heb ik in de ziektewet mijn cocon gesponnen. Niet heel doelbewust, maar gewoon omdat dat de stappen waren die in het proces horen. Weet een rups eigenlijk waarom hij een cocon spint? Of is het gewoon onderdeel van zijn leven?
Sinds de zomer zit ik in de cocon, denk ik. Ik weet niet eens zeker wanneer ik in de cocon ben gekropen, ik weet alleen heel zeker dat ik op dit moment rupssoep ben. Alle ervaringen en onderdelen van mijn persoonlijkheid zweven in de soep om me heen. Die chaos, die entropie, zorgt naast veel onzekerheid ook voor unieke kansen en bijzondere momenten. Connecties die ik anders nooit had gemaakt, vlinders waarvan ik het bestaan niet kende.
Nu mag ik kiezen welke eigenschappen ik meeneem in mijn volgende vorm. Of misschien voelt het niet eens als kiezen, omdat ik nog teveel soep ben, en te weinig vlinder.

Welke vlinder ik word, weet ik nog niet. Misschien weet een rups dat ook niet als hij zijn cocon maakt. Ik weet alleen dat het een proces is dat tijd nodig heeft. Het vormen van vleugels, het openbreken van de cocon, het drogen in het zonlicht. We gaan het zien (of meemaken).
Ik wil in elk geval mijn waardplant, de TTEus Consulticus, bedanken voor het geven van een veilige plek om te cocoonen. En alle mederupsen en vlinders die ik afgelopen jaren heb mogen ontmoeten.

Mijn enige verzoek: mag ik misschien een nachtvlinder worden? Ik ben tenslotte niet zo’n ster in de ochtend.

____

Caterpillar soup

Did you know that a caterpillar, before it becomes a butterfly, is completely liquid inside the cocoon?

All the caterpillar's organs are broken down and transformed into a kind of soup. From that soup, the butterfly is formed. It is a beautiful metaphor for the transition from one phase to another. And it is a bit like how I feel right now: caterpillar soup.

I find the metaphor of the metamorphosis from a caterpillar to a butterfly incredibly cliché, but it does fit my life at this moment. I thought I had reached the butterfly stage long ago. That I had spent my student life as a caterpillar and that I had already transformed into a Soil Butterfly before I started at TTE Consultants. Now I realize that it was merely molts. As a caterpillar, I have dedicated myself with great passion to soil quality and everything that goes with it over the past few years. However, after a number of molts, the caterpillar form suited me less and less. I draw my energy mainly from connecting with people. But, just as a butterfly carries the experiences of its caterpillar form with it, I will always carry my knowledge and love for the environment with me.

For the past two years, I have been spinning my cocoon while on sick leave. Not very deliberately, but simply because those were the steps that belong in the process. Does a caterpillar actually know why it spins a cocoon? Or is it simply part of its life?

I have been in the cocoon since the summer, I think. I am not even sure when I crawled into the cocoon; I only know for certain that right now I am caterpillar soup. All experiences and parts of my personality are floating around me in the soup. That chaos, that entropy, creates not only a lot of uncertainty but also unique opportunities and special moments. Connections I would never have made otherwise, butterflies whose existence I was unaware of.

Now I get to choose which traits I take with me into my next form. Or perhaps it doesn't even feel like choosing, because I am still too much soup, and too little butterfly.

Which butterfly I will become, I do not know yet. Perhaps a caterpillar doesn't know that either when it makes its cocoon. I only know that it is a process that takes time. Forming wings, breaking open the cocoon, drying in the sunlight. We shall see (or experience).

In any case, I want to thank my host plant, the TTEus Consulticus, for providing a safe place to cocoon. And all the fellow caterpillars and butterflies I have had the pleasure of meeting over the past few years.

My only request: may I perhaps become a moth? After all, I am not exactly a star in the morning.